We kennen allemaal wel 1 iemand of een hele groep vrienden of mensen die helemaal verslaaft en vergroeit zijn met hun smartphone. Als je ermee op cafe zit moet die om de 5 minuten even een social site checken. Of een foto trekken van je gerecht voor je het naar binnen werkt. Meestal een van de 4 groten: Facebook, Twitter, Instagram, Snapchat. Je hebt er nog een reeks kleineren maar dat valt buiten de scope van mijn post. En ja ook ik worstel met dit probleem. Om het uur snel even fb checken of ineens een binge doen en het komende kwartier niets anders doen dan hersenloos scrollen en liken(volgens sommige onderzoeken doen we dit -in erge gevallen- gemiddeld 2,617 per dag). Al heb ik dat wel al stevig beperkt. Maar hoe komt dit?

Iets doet ons regelmatig terug keren. Tot voor kort was dit te wijten aan de term FOMO, Fear Of Missing Out.
 Wat is FOMO? Het is de angst om bepaalde dingen te missen als je niet meer op sociale media(en facebook in het bijzonder) zit.  Je denkt dat je heel wat mist, dat het leven aan je voorbij raast zonder te checken. De ironie is dat net het omgekeerde gebeurd. Maar dat beseft men pas later. En volgens een recent onderzoek veroorzaakt dit zelfs stress.  Men ging kijken naar de onmiddellijke korte termijns effecten van een totale stop op facebook gebruik. Mensen werden getest op cortisol niveaus(een van de stresshormonen, naast adrenaline) en op algemeen welbehagen, stemming en eenzaamheid. Maar dit was slechts getest op een week na de FB-stop. Dus naar alle waarschijnlijkheid kan je na 2 of 3 weken wel een positief effect noteren. Waarom 3 weken? Omdat dit overeen komt met de periode van afkicken.

Maar wat impliceert dit? En hoe krijgen de bedrijven en de app makers ons zover? Een paar onthullingen in het najaar van 2017 hebben veel duidelijk gemaakt. De Aandachts Economie. Dit is dé basis waar silicon valley op draait. Je zo te triggeren & manipuleren dat je zoveel mogelijk en zo lang mogelijk hun app gebruikt. Het is een echte industrie geworden. We liken, sharen, tweeten, retweeten, snappen, pinnen, streaken & followen wat af op een dag. Wat zit er hier nu achter? Elk van deze acties is een mini dosis geluk. Elk van deze acties triggert een kleine dosis van dopamine, het hormoon waar je een goed gevoel van krijgt. Ook likes, re-tweets, pins en followers krijgen, creëren hetzelfde effect. Zodanig zelfs dat zowat elke actie die je bij een sociale site/app kan uitvoeren hierop gericht is. Je voelt je heel even goed maar dat effect is zeer kortstondig, waardoor je dat meer wilt. Voordat je het weet zit je in een zelfversterkende lus en een verslaving is geboren. Designers, product managers en programmeurs vergelijken het zelfs regelrecht met echte drugs zoals heroine.

Jouw werkdag kabbelt verder onder het ritme van de pings uit je mailbox, de notifications van je agenda en de inkomende gesprekken op jouw gsm. En als u ’s avonds thuis bent, laat je die stresserende werkdag het liefst weer achter je met een paar swipes door jouw favoriete app.

Eat, sleep, shift+delete, repeat.

Je hoeft geen digital native te zijn om dagelijks urenlang achter de pc te zitten, maar kunt je nog zonder jouw dagelijkse shot bits en bytes?

En één op de acht Vlamingen is verslaafd aan de smartphone. Dat is best een schokkend cijfer. Het fenomeen rond verslaving van smartphones, laptops en sociale media word digibesitas genoemd maar is eigenlijk een nieuwe naam voor technostress. Say what?

De term technostress duikt voor het eerst op in 1984 en is afkomstig uit de koker van de Amerikaanse psychotherapeut Craig Brod. Hij deed onderzoek naar het negatieve psychologische effecten die nieuwe technologieën hebben op mensen. Als er psychische problemen ontstaan door een vorm van 'technologische overbelasting' spreken we sindsdien van technostress. Ook de snelheid waarmee nieuwe technologische apparaten en services zoals apps worden geïntroduceerd zorgt voor veel technostress.

Tegenwoordig weten we dat we niet alleen psychische problemen ondervinden hiervan, maar ook fysische problemen zoals moeilijkheden om te slapen. Soms zelfs regelrechte insomnia. Ook brainfog en migraine kunnen opspelen. Maar vooral psychische, sociale en stressgerelateerde problemen horen bij digibesitas. Dé oplossing hiervoor is een digitale detox. Je gebruik en omgang met smartphones, sociale media en andere IT flink beperken en er anders mee omgaan.

De afgelopen maanden heb je ze ongetwijfeld al gezien. We worden overspoelt door talloze artikels over X en Y als het ultieme en enige gelukspad. 

Ikigai, Hygge, Langom. Dat zijn de 3 bekendste. Wat is hier mis mee? Vooral dat het een regelrechte industrie lijkt te worden. 

Ikigai (生き甲斐,uitgesproken [ikiɡai]) (ee-kee-guy) is een Japans concept dat  "een reden voor bestaan" betekend. Het is gelijkaardig aan het Franse Raison d'être. Volgens de Japanse cultuur heeft iedereen een ikigai. Dat vinden vereist een diepgaande en vaak lange reis naar jou kern. Zo een zoektocht is heel belangrijk in het cultureel geloof dat het vinden van jou ikigai gelukt brengt en een zin voor te leven.

Hygge is de Deense variant van de Nederlandse begrippen gezelligheid en knusheid. Het wordt in Denemarken vaak beschouwd als een van de belangrijkste uitdrukkingen van de nationale volksaard.

Lagom (uitspraak: ˈlɑ̀ːɡɔm), is een Zweeds woord met de betekenis: 'bijna perfect', 'voldoende', 'adequaat', 'precies zo goed/veel als het zou moeten zijn'. volgens een populaire verklaring zou het woord lagom teruggaan op de maaltijden zoals die vroeger werden gehouden in de boerensamenleving, waarbij iedereen op de boerderij uit dezelfde pan at en uit dezelfde beker dronk. Men trachtte het laget om, ‘voor de hele club’ voldoende te laten zijn

Elk apart word voorgesteld als dé nieuwe trend en dé nieuwe levenswijze die iedereen zou moeten volgen. Er zijn al menig boom gesneuveld aan pagina's van uitleg hierover. En waarom denk je da, weidt ik er nog een artikel aan. 

December zit erop voor 3/4de en de eindejaarsperiode komt eraan. Voor velen zijn de donker wintermaanden een periode om zich even terug te trekken. Om even stil te staan bij alles wat er het afgelopen jaar is gebeurt. En om even tot rust te komen tussen al het feestgedruis door.

Al begint de winter pas 21 december. Toch is dit de maand bij uitstek waarbij je gans de maand even tijd neemt voor jezelf. Voor de hoogsensitieven onder ons is het ook de uitgelezen kans om thuis te cocoonen en te ontprikkelen. Ik merk het volop rondom mij, een tijd van stilstaan en herevaluatie, een tijd van reflecteren. Een iemand benoemde dit als Hermit mode. Wat eigenlijk heel toepasselijk is. Deze periode nodigt uit om naar binnen te keren, letterlijk en figuurlijk, en stil te staan bij zin-geving. Wat is zin-vol voor jou? Waar heb jij zin in?

Hoogsensitieve personen zijn op zoek naar zin-geving. Toch is dit vaak moeilijk als HSP omdat je anderen goed aanvoelt en graag gelukkig maakt. Daardoor loop je het risico om de dromen, verwachtingen en wensen van anderen te vervullen ipv een leven te leiden dat voor jou zin-vol is. Net daarom is deze reflectie zo belangrijk.

Deze concrete vragen kunnen jou helpen om van 2018 een zin-vol jaar te maken:
•    Wat wil je behouden?
•    Wat wil je meer?
•    Wat wil je minder?
•    Wat wil je volledig loslaten?
•    Wat wil je toevoegen?

Probeer niet alles tegelijk te veranderen. Doseer veranderingen zodat ze je niet te veel stress geven. Vraag je af wat op dit moment prioritair voor je is. Waarvan maakt je hart écht vreugdesprongetjes? En voer deze hartsverlangens dan ook effectief uit!

De afgelopen 3 maanden waren bijzonder voor mij. Ik heb een grote omslag gemaakt. En om te begrijpen hoe ik tot deze eerste blogpost ben gekomen. Zal ik de afgelegde weg even samenvatten. 

Ik was al langer op zoek om de uitgebreide kennis van 12 jaar IT professional op een betere en nuttige manier te gebruiken. IT informatica is op 15 jaar tijd van enkel computers naar een wereld op zich geëvolueerd.  We leven in een enorm technologische wereld. En dit alles staat eigenlijk op het punt om nog explosief uit te breiden. 

We worden nu geleefd door electronica, gadget verslaving is nu een woord. Ik was zoekende om mensen echt te helpen in plaats van computers te "fixen". In dit verhaal zijn er 2 gebeurtenissen die een cruciale rol gespeeld hebben.  Begin juli had een vriendin bekend gemaakt dat ze haar coaching praktijk ging omgooien naar een Digital Assistant. Kleine zelfstandigen helpen in digitale marketing.

Oke, dat was een flinke ommezwaai voor haar en het leek mij vreemd dat ze deze weg koos. Maar goed, zij is zeer zelfbewust van zichzelf en ik was mee in het verhaal. Kort daarna melde mijn beste makker dat hij op sport stage vertrok. En dat weekend zou hij niet bereikbaar zijn. Hij noemde het een Digitale Detox. 

Latest pins

Newsletter

Get our newsletter!