SV Creative

Newsletter

Get our newsletter!

It seems that you have already subscribed to this list. Click here to update your profile.

Gisteren was ik aan het scrollen op een van mijn dagelijkse websites en kwam ik een review tegen van een nog te verschijnen boek. Of beter gezegd, een vrij uitvoerige samenvatting. Het boek is van de hand van Arthur Firstenberg en heet ‘The Invisible Rainbow – A History of Electricity and Life’.  in het kort gaat het over een overzicht van de geschiedenis, van het uitvinden van elektriciteit tot nu. Hierbij worden zeer veel statistieken en onderzoeken samengelegd, En hieruit blijkt dat heel veel kan worden toegeschreven aan sensitiviteit, elektriciteit, electrosmog en draadloze straling.

De samenvatting is volledig gepost in het artikel dat ik hieronder deel maar is ook beschikbaar als pdf. En ik moet zeggen, ik ben helemaal weggeblazen. Zelfs na meer dan 5 jaar intensief onderzoek in deze materie verbaast mij de enorme reikwijdte van het probleem.

Gedurende de 9 maanden die ik nu beleefd heb als vader zijn er heel wat levenslessen geleerd. Heel wat groei momenten, ook flinke pijnpunten. Mag ik zeggen dat ik vaderschap, en ouderschap in het algemeen, enorm onderschat heb? Een 4-5tal uren slaap per dag gedurende maanden, gekoppeld met het ouderschap leren en een baby opvoeden, doen je jezelf tegenkomen op heel wat momenten. Al vaker had ik de opmerking gemaakt dat ouderschap een crashcourse masterclass in zen boeddhisme is.

Ook heb ik veel gehad aan dichte vrienden en familie die ons met raad en daad bijgestaan hebben. Verder heb ik ook veel geleerd van 1 boek in het speciaal: ‘Ik ben moeder’ van Susan Marletta-Hart.
De titel is wel enigszins misleidend omdat het universeel geschreven is. Ergens deze maand plan ik ook een kort reviewtje hiervan online te zetten.

Zo, hier zijn we weer. Na een break van toch bijna een maand. Het was langer dan gedacht omdat ik rond nieuwjaar zwaar ziek ben geweest met een zware keelinfectie. De dokter had mij zelfs onmiddellijk doorgestuurd naar de keelspecialist op verdenking van een abces. Dat was wel eventjes schrikken.

Maar een antibiotica kuur heeft dat verholpen en ik was snel terug op de been. Die extra 3 weken rust hebben mij heel goed gedaan. En sinds dit weekend slaapt mijn dochter ineens exceptioneel goed. Dus ik voel me een gezegend man. Laten we vooral hopen dat het zo blijft.

‘Slow Sex: vergeet presteren, kies voor genot’

Dat was de titel die ik zag toen ik in november het gratis krantje Metro opensloeg. Owkay, slow seks? Dat is iets waar ik nog niet van heb gehoord. Aangezien ik regelmatig blog over slow living en slow tech was mijn aandacht dan ook onmiddellijk getrokken.

Kort samengevat komt het erop neer dat je langzamer de liefde bedrijft, zonder dat je je ongecontroleerd laat meeslepen door de driften die je moet bevredigen. Het doel is om op alle mogelijke manieren je zintuigen volledig wakker te maken en maximaal genot te beleven. Het is seks bij vol bewustzijn. Een mooi concept, maar je hebt er tijd voor nodig.

En tijd is nu net een van de schaarste goederen in deze huidige hypersnelle doorgedraaide maatschappij. Op zich is het een razend interessant concept. En aangezien we al Slow tech kennen, kunnen we dit nog veel verder doortrekken.

Vorige week was ik zo blij dat we de dubbele ooronsteking onder controle gekregen hadden. En dat ik daardoor tijd had gevonden om nog eens een blog de deur uit te doen. Ik dacht dus dat het gedaan was. Maar er blijven problemen opduiken met Erinn en met dit en dat en dat en dat. De gebroken nachten beginnen hun tol te eisen, als je al van nachten kan spreken. Ons dochtertje die alsmaar nieuwe problemen krijgt en daardoor helemaal uit haar doen is. Het normale ritme van wakker worden, drinken, spelen, slapen en terug wakker worden is helemaal verloren naar mijn gevoel.

Nu vermoeden we dat er weer een tandje zit te wringen, of ze heeft weer de aanloop naar een sprong, of de oorontsteking is nog altijd pijntjes aan het veroorzaken. Ookal heeft ze geen koorts meer. Of het is weer iets totaal anders waar we nog geen weet van hebben. En net dat jaagt mij het meeste schrik aan, want ze kan nog niet zeggen wat er aan de hand is. Dat onwetende gevoel is een zwart gat van machteloosheid dat alles opslokt en mij helemaal gek maakt. Door het slaapgebrek lopen de frustraties pijlsnel op en durven die zich al eens explosief te uiten. En oke we weten dat dit door slaapgebrek komt en machteloosheid, maar dat maakt het er niet minder pijnlijk op. Ik ging de maand December een welverdiende vakantie nemen, dat was toch de planning. Daar is helemaal niets van in huis gekomen. Die zijn allemaal opgegaan aan het zorgen voor ons ziek dochtertje en proberen je huishouden nog net draaiende genoeg te houden dat niet alles in puin valt.

Ik ga dus even afstand nemen van het bloggen voor de rest van het jaar. Omdat ik even gewoon geen tijd meer heb om genoeg energie erin te steken. In de plaats daarvan ga ik alleen maar self-care plaatsen en proberen mijn batterijen op te laten waar en wanneer ik maar kan. In de hoop dat het allemaal snel voorbij waait. Zodat ik terug naar adem kan happen en er vanaf nieuwjaar terug tegenaan te gaan.

Dus ik wens iedereen veel plezier, een merry Yule en vrolijke feesten.

Steun mij!

Als je mijn blog's leuk vind kan je mij met onderstaande opties steunen!

 Donate using Liberapay

Buy Me a Coffee at ko-fi.com

Newsletter

Get our newsletter!

It seems that you have already subscribed to this list. Click here to update your profile.